“No ma’am, if it was not for work, I would not live here.”

“I know ma’am, it is only 12 kilometers. But it will take us more than a hour. It’s the traffic ma’am, every day the same.”

“Yes ma’am a 24-hour shifts. I started this morning, I will finish tomorrow. Otherwise I don’t make enough money to support my family ”

Een praatje maken met de taxi-chauffeur geeft een inkijk in het leven in Metro Manilla. Het is echt vermoeiend om je in de stad te verplaatsen. Door de drukte, de hitte. De weg en het openbaar vervoer zijn overvol, mensen zijn elke dag uren onderweg om op hun werk te komen. Luchtvervuiling, slechte huisvesting en criminaliteit zijn de andere grote problemen.

Maar de stad blijft groeien. Want hier kan geld verdiend worden. En dat betekent een kans op een ander leven, als het niet voor jezelf is dan wel voor je kinderen. Als ik naar de mensen kijk die aan me voorbij trekken, kan ik alleen maar respect hebben. Want het (over)leven in deze stadsjungle is echt een kunst op zich.

Sommige waaghalzen proberen het verkeer te omzeilen door te gaan fietsen over de EDSA. Wij zijn nog niet zo enthousiast…