De Filipijnen zijn een prachtig land, zowel onder als boven water. En de mensen zijn ontzettend vriendelijk. We hadden de gelegenheid om meer te zien dan Manilla alleen, de foto’s bij deze blog zijn van een bezoek aan het eiland Coron.

Need I say more?

Misschien toch wel. Naast de overweldigend mooie natuur zien we ook het plastic afval in zee. We horen over de ingewikkelde samenhang tussen ontwikkeling en vervuiling. Het toerisme dat enerzijds werkgelegenheid biedt, maar anderzijds ook de inheemse bevolking en de natuur onder druk zet.

Het blijft me bezig houden. We doen ons best om lokale initiatieven en eco-toerisme te ondersteunen. Is dat genoeg, als we net weer een vliegreis achter de rug hebben?

Filosofe Marli Huijer stelt in haar essay Negatief reisadvies dat we oog moeten hebben voor de verstrekkende mondiale gevolgen van onze “reislust en beweeglijkheid”. Ze heeft gelijk. Over wat dat praktisch voor ons betekent, daar ben ik nog niet helemaal over uit. Wordt vervolgd.

Op deze website vind je een mooi foto-verslag van het Tagbanwa-volk dat al eeuwen op het eiland Coron woont. Het eiland is na een lange strijd aangemerkt als ‘Ancestral Domain’ voor de Tagbanwa. Zij hebben nu het recht om zelf te bepalen welke (beperkte) delen van het eiland opengesteld worden voor bezoekers.

• 

• 

•