Ziek zijn zet je dagelijks leven op z’n kop. Ik kan het zelf (letterlijk) aan den lijve ondervinden als een routine-controle van wat moedervlekken uitloopt op een hele reeks ziekenhuisafspraken. Het blijkt weer een een goede leerschool: er is een hoop waarmee je moet dealen als je Het Ziekenhuis binnenstapt als patiënt in plaats van als de dokter.

Zoals de Dreiging van een Diagnose. De poli-assistente roept door de telefoon dat ik op de spoedlijst voor een operatie moet ‘want we denken aan een melanoom’. Melanoom..het zal toch niet…wat als het wel…waar ben ik dan nu mee bezig…moet ik niet…ik bezorgd…hubbie bezorgd…anderen bezorgd…nog een ingreepje…gelukkig, een goede uitslag…

Of het Werk-Wacht-Maar* principe. ‘Overmorgen terugkomen, en dan maandag. Nee, dit zijn de enige plekken die ik nog heb, daar moet je het mee doen.’ Agenda schoonvegen en inpassen in wat er nog meer moet gebeuren. Een andere smaak is er niet.

En wat dacht je van het Locatie Labyrint. Vijf afspraken, verspreid over drie verschillende ziekenhuislocaties, waarbij ik ook nog verschillende dokters te zien krijg. M’n mondigheid als patiënt is inmiddels wel verdwenen. Ik ben al blij als ik op de juiste tijd, op de juiste plaats, bij de juiste dokter ben.

Of de Praktische zaken van Zorg. Toch lastig, een verband wisselen op je rug. Weekend, ega aan de andere kant van de wereld voor ’t werk. Zal ik de buurvrouw vragen? M’n moeder bellen? En heb ik eigenlijk nog wel verband in huis? Hoe doen andere mensen dit eigenlijk?

Of dat The Body Knows. ‘Het is maar een klein ingreepje hoor’. Ik hoor het mezelf ook zo zeggen tegen patiënten. Maar terwijl mijn hoofd bagatelliseert, vertelt het lijf iets anders. Het herinnert zich andere prikken, ingrepen, ziekenhuisbezoeken. En het gevoel daarbij. Niks kleine ingreep.

Voor mij is het weer klaar, de wonden zijn (bijna) weer geheeld. Wat blijft is een ander gevoel voor wat het is om patiënt te zijn. Ziek zijn zet je leven op z’n kop. En niet zo’n beetje ook.

*’Dit geldt trouwens ook voor hobbies, studie, familie en vrienden en de Andere Dingen Die Het Leven Mooi Maken. Maar ‘werk’ allitereerde nou eenmaal het beste…