dit is nou zo’n dag

dacht ik om te schrijven een

gedicht dat vangt de chaos

van het moment de wereld

op zijn kop

vandaag is nog onzeker wat

morgen je weer brengt

dreiging door een virus on-

en overmacht verwikkeld in een

vreemde dans

straten stil en schappen leeg

maar hoofden meer dan vol

gedachten cijfers beelden verhalen

nu niet van ver maar dicht

bij huis

maar de Italianen zingen vanuit de ramen

de zorgverleners werken door

en chefs koken bij gebrek aan klanten

voor ouderen van dagen het is

echt waar

we komen er wel

samen