Kun jij je door iets of iemand laten dragen als je het moeilijk hebt? En door wie of wat dan precies?

Het zijn uitzonderlijke vragen, passend bij een uitzonderlijke tijd.

Deze dagen moet ik vaak terugdenken aan de woestijn. Niemand kwam daar zonder bagage, letterlijk en figuurlijk. Niemand wist of ie er zonder blessures doorheen zou komen. En niemand wist precies hoeveel kilometers er nog af te leggen waren.

Daarom werden wij tijdens onze wandelingen door het zand niet alleen begeleid door onze gidsen, maar ook door een kameel. Mocht het nodig zijn, dan konden onze rugzakken, of wijzelf, op z’n rug terecht.

Alleen al deze wetenschap maakte de bagage lichter. En het vertrouwen groter.

Nou verwacht ik niet gauw een kameel tegen te komen in de huidige corona-woestijn.

Maar wel buren, vrienden en familie. Andere mensen die een gids voor me kunnen zijn. Humor, creativiteit, muziek en kunst welke het hart lichter maken. Grote ideeën en oude verhalen die de zaken in perspectief zetten. De natuur die doorgaat met leven, dood, en altijd weer opnieuw leven. En nog iets groters, wat zich in dat alles schuilhoudt.

En jij? Door wie of wat laat jij je dragen?