De taxichauffeur schudt meewarig zijn hoofd. Nee, die straat zegt hem niks. Ik laat hem op google-maps de route zien. Weer een vragende blik. Dan gooi ik het over een andere boeg. ‘Net voorbij het Flamingo-restaurant, achter het stadsdeelkantoor.’ Ja, daar kan ie wel wat mee.

Het is even wennen, navigeren in Addis. Straatnamen ontbreken op veel plekken. Of ze zijn er wel, maar worden niet gebruikt. De weg vinden doe je aan de hand van herkenningspunten: grote pleinen, bekende gebouwen, ziekenhuizen, hotels.

Je weg vinden in de tijd is ook een vak apart. De dag is anders ingedeeld, ze begint als het licht wordt. Onze zes uur is hier uur nul, twaalf uur is zes uur. Gelukkig kan je je afspraken vaak ook gewoon in ‘international time’ maken.

Ethiopië kent daarnaast een eigen kalender die afwijkt van onze (Gregoriaanse) kalender. Nieuwjaarsdag valt op onze 11 september, kerst op 7 januari. Het jaar is nu 2013. Dat laatste probeer ik vooral niet te vergeten als ik naar de houdbaarheidsdatum op de blikjes in mijn voorraadkast kijk.

Navigeren kan je leren, ook als ferenji (buitenlander). ‘Richting het Kidus Hospital graag, en dan naar de School of Tomorrow, en dan een beetje links en rechts…’

De foto bij dit bericht is genomen vlakbij Meskel Square, hartje Addis, waar wij niet ver vandaan wonen. De laag stof die zich dagelijks verzamelt op ons balkon en op onze bureaus voorspelt niet veel goeds voor de binnenkant van de longen, maar levendig is de omgeving wel.