Schoonheid biedt tegenwicht aan pijnlijke en wrede verhalen. Op een zelfde manier biedt kunst (in welke vorm dan ook) tegenwicht aan chaos, of geeft er duiding aan. Daarom deze keer een blog met mooie beelden van de rijke cultuur en religieuze tradities van Ethiopië. De foto’s* spreken wellicht al voor zich, maar voor de liefhebbers heb ik er nog wat tekst en uitleg bij gedaan.

*zie de website, de foto’s verschijnen niet in de e-mail nieuwsbrief

Lalibela. Voor de Ethiopisch-orthodoxe christenen is het een van de belangrijkste heilige plaatsen in het land. Het stadje is beroemd vanwege de aanwezigheid van 11 rotskerken, waarvan de Bete Ghiorgis waarschijnlijk de bekendste is, zie de foto bovenaan dit bericht. Het is een fascinerende ervaring om rond te dwalen tussen deze eeuwenoude gebouwen. Ze zijn niet opgebouwd, maar uitgehakt uit het vulkanische gesteente, ergens tussen de 7e en 13e eeuw. Inclusief ingenieus watermanagement-systeem, zodat de pelgrims (bijna) geen natte voeten krijgen tijdens het regenseizoen. Volgens de overlevering was het koning Lalibela die opdracht gaf tot de ‘bouw’ van de kerken, om een nieuw Jeruzalem in Ethiopië te stichten. In een van de kerken wordt de ‘Afro Ayigeba’ bewaard, een gouden kruis uit de 12e eeuw welke grote historische en religieuze waarde heeft in Ethiopië. Eind jaren 90 werd het kruis gestolen. Na veel speurwerk en diplomatieke inspanningen werd het teruggevonden bij een antiekverzamelaar in België en uiteindelijk weer teruggebracht naar Ethiopië. Lalibela ademt niet alleen geschiedenis, maar ook geloof. Op elke hoek, bij elke pilaar, vind je de mannen en vrouwen in het wit, jong en oud. Ze bidden, lezen, luisteren naar onderricht. Er wordt gezongen, op grote drums geslagen. Een zacht gehum van vrouwenstemmen begeleidt de weinige toeristen die tussen de gangen en galerijen in de berg hun weg zoeken. Kerk in kerk uit, schoenen uit, schoenen aan.