Ik dacht dus dat ik het wel kon hè, luisteren. Want luisteren, dat kan toch iedereen? En dat hebben we toch geleerd, als dokters? Het valt me vies tegen. Ik kom niet onder het bewijs uit. In m’n uitgetypte interviews met tijdsaanduiding staat het zwart op wit. Hoe snel ik mensen onderbreek. Hoe snel de stiltes die vallen door mij weer worden opgevuld. Het zou … Lees verder opnieuw leren luisteren
op de fiets langs zee en zand opeens een bord pas op straks lig je in puin want hier is een overstekend duin Nederland keurig-geregeld-land Lees verder zee en zand
Hoor jij de stilte? Ik wel en tegelijk ook niet. Buiten ons appartement klinken af en toe wat stemmen, gefluit van vogels. Maar geen verkeer, geen geruis van een airco, geen 24/7-lawaai zoals in Manilla. Van binnen is het onrustig. Weer wennen aan Nederland, intensieve gesprekken, nieuwe deadlines voor mijn onderzoek. Een groot contrast met de rust tijdens de woestijnreis eerder dit jaar. Digitale stilte … Lees verder stilte
In een eerdere blog schreef ik al over waarom observeren, naast het luisteren naar iemands verhaal, zo belangrijk is in de huisartsgeneeskunde. En wie heeft er niet al eens een artikel langs zien komen over hoe het kijken naar kunst artsen kan helpen hun vak beter uit te oefenen? Voor mijn promotieonderzoek leer ik observeren als een (beginnende) etnograaf. Etnografie is het beschrijven (grafie) van … Lees verder leren observeren
Jetlag + gecrashte laptop + deadlines = chaos. Mijn eigen first world problems*. Hobbels in een promotietraject. Maar het valt me tegen hoe afhankelijk ik ben van mijn computer en bijbehorende software. Gelukkig had ik de back-up nog. Ik moet denken aan de onrust die ontstond wanneer het huisartsen-EPD wel eens haperde. “Maar dokter, u moet toch weten wat er met mij aan de hand … Lees verder hobbels
Zie je de kleuren tussen het beton de bloemen naast het asfalt de vogels temidden van het verkeer de vriendelijkheid meer dan grimmigheid het potentieel van jonge mensen wonend op het vuilnis hun draagkracht en veerkracht Zie je in de chaos de schoonheid van de ontmoeting met de stad en haar mensen Een van de meest bijzondere ontmoetingen in Manilla was met de kinderen en … Lees verder de stad
De Filipijnen zijn een prachtig land, zowel onder als boven water. En de mensen zijn ontzettend vriendelijk. We hadden de gelegenheid om meer te zien dan Manilla alleen, de foto’s bij deze blog zijn van een bezoek aan het eiland Coron. Need I say more? Misschien toch wel. Naast de overweldigend mooie natuur zien we ook het plastic afval in zee. We horen over de … Lees verder adembenemend
Ben jij graag ‘in control’? Ik toch wel. Maar opvallend genoeg was ik tijdens onze reis door de woestijn niet de enige in het internationale reisgezelschap met deze eigenschap. Meerdere van ons hadden de neiging om voortdurend vragen te stellen als “Wanneer is de volgende pauze?” “Hoe laat is de lunch?” “Waar gaan we straks naar toe?” “Wat wordt het programma van morgen?” “No control-questions … Lees verder no control-questions
Ga ik alleen interviews doen? Of ga ik de mensen ook observeren, op hun werkplek of thuis? Focus ik me alleen op het verhaal van degene die ik interview? Of ook op de ruimte waar het verhaal verteld wordt, de tijd, de context? Voor mijn promotieonderzoek ben ik me aan het verdiepen in allerlei methodes van kwalitatief onderzoek. Het grappige is: het brengt me helemaal … Lees verder binnenkijken: over interviews, observaties en de waarde van de sociale visite
“Koningsdag?” “Hmm. Mooi feest, zeker, maar heeft niet ieder land zo zijn nationale feestdag?” “De Nederlandse keuken?” “Nou vooruit, onze kaas misschien.” “Vermeer en Rembrandt?” “Ja daar kunnen we wel trots op zijn.” “Onze vrijheid van meningsuiting!” “Goed punt. Het fundament van onze democratie en een van onze grootste verworvenheden. Maar ook wel lastig hoor. Volgens mij worden we juist in het buitenland nogal eens … Lees verder dialoog als Nederlands exportproduct?
Auscultare 