je laten dragen

Kun jij je door iets of iemand laten dragen als je het moeilijk hebt? En door wie of wat dan precies? Het zijn uitzonderlijke vragen, passend bij een uitzonderlijke tijd. Deze dagen moet ik vaak terugdenken aan de woestijn. Niemand kwam daar zonder bagage, letterlijk en figuurlijk. Niemand wist of ie er zonder blessures doorheen zou komen. En niemand wist precies hoeveel kilometers er nog … Lees verder je laten dragen

dry January

Dorheid. Leegte. Vragen zonder antwoorden. En geen verdoving voor handen. Ooit zoiets meegemaakt? Ik vermoed dat ’t iedereen vroeg of laat een keer overkomt. En dat het -in het klein- de echte uitdaging is van ‘dry January’. Het gedoe en de taaiheid van het leven onder ogen zien. Zonder eraan te kunnen kunnen ontsnappen door alcohol of de drukte van feestdagen. Het doet me denken … Lees verder dry January

tijd

Heb jij grip op de tijd? Ik niet. Ze vliegt voorbij. Bijna 2020*. Alweer maanden verwijderd van die trektocht door de woestijn en andere belevenissen in het afgelopen jaar. ‘Heb je je tijd goed besteed?’ vraagt mijn kritische ik zich af. ‘En hoe ga je haar het komende jaar invulling geven?’ Goede voornemens, nieuwe plannen. Helemaal niet gek om daarover na te denken. Toch lijkt … Lees verder tijd

stilte

Hoor jij de stilte? Ik wel en tegelijk ook niet. Buiten ons appartement klinken af en toe wat stemmen, gefluit van vogels. Maar geen verkeer, geen geruis van een airco, geen 24/7-lawaai zoals in Manilla. Van binnen is het onrustig. Weer wennen aan Nederland, intensieve gesprekken, nieuwe deadlines voor mijn onderzoek. Een groot contrast met de rust tijdens de woestijnreis eerder dit jaar. Digitale stilte … Lees verder stilte

no control-questions

Ben jij graag ‘in control’? Ik toch wel. Maar opvallend genoeg was ik tijdens onze reis door de woestijn niet de enige in het internationale reisgezelschap met deze eigenschap. Meerdere van ons hadden de neiging om voortdurend vragen te stellen als “Wanneer is de volgende pauze?” “Hoe laat is de lunch?” “Waar gaan we straks naar toe?” “Wat wordt het programma van morgen?” “No control-questions … Lees verder no control-questions

vertragen

Wat is jouw tempo? Ik ben meestal snel. Te snel. In praten, in denken, in lopen. Ik had me eens voorgenomen om voor de tien stappen tussen mijn spreekkamer en de wachtkamer rustig de tijd te nemen, ongeacht het aantal minuten dat mijn spreekuur uitliep. Het lukte me vaker niet dan wel. Het was meestal pas op het moment dat ik een oudere patiënt die … Lees verder vertragen

leven in de woestijn

Leegte, dorheid, stilte. Zand, wind, hitte. Een wildernis. Waarom zou je de woestijn opzoeken, vrijwillig? Valt daar te leven, valt daar iets te leren? Niet lang geleden was ik in de Sahara, voor een wandeltocht van negen dagen met een internationale groep jonge mensen. Dit alles onder leiding van een groep Berbers en vergezeld door hun kamelen. Out-of-my-comfort-zone, in allerlei opzichten. Maar het was zo’n … Lees verder leven in de woestijn